Open Denchargi, tik op een laadpunt, en je ziet een naam, hoeveel fietsen erbij kunnen, of het overdekt is, of het geld kost. Het lijkt op iets wat van een bedrijf ergens komt.
Dat is het niet. Iemand stond voor dat laadpunt — in een lunchpauze, of halverwege een rit — en typte het in. Mogelijk jij. Dat is het uitleggen waard, want zodra je weet hoe OpenStreetMap werkt, zie je het overal onder liggen bij dingen die je al gebruikt.
Een kaart die iedereen mag bewerken #
OpenStreetMap begon in 2004, uit frustratie dat goede kaartgegevens op slot zaten en duur waren. De oplossing was bijna naïef: laat iedereen eraan bijdragen. Twintig jaar en meer dan tien miljoen bijdragers later is het een wereldkaart die niemand bezit en die iedereen mag gebruiken — zolang je de mensen die hem maakten vermeldt en wat je erop bouwt open houdt.
Het handigst is om te begrijpen dat het geen plaatje is. Het is eerder een gedeelde lijst van alles, met bij elke regel een locatie: dit is een weg, dit is een bankje, dit is een bakker, dit is een laadpunt voor fietsen. Omdat het een lijst is en geen afgewerkt plaatje, kan iedereen hem vragen stellen, en kan iedereen toevoegen wat ontbreekt.
Niemand hoefde toestemming te vragen om e-bikeladers te gaan karteren. Mensen begonnen ze simpelweg op te schrijven, werden het eens over hoe je ze beschrijft, en dat werd de standaard. Dat is de hele cultuur in één verhaal.
Wat Denchargi ermee doet #
We hadden laadpunten in onze eigen database kunnen houden. Dat deden we bewust niet — die afweging staat in Hallo, Denchargi. In de praktijk betekent het dat de app een dun laagje over de open kaart is:
- De laadpunten komen uit OpenStreetMap. Als je de kaart beweegt, vraagt Denchargi de open kaart wat er in de buurt is en onthoudt het antwoord, zodat een gebied dat je al bekeken hebt de volgende keer meteen staat.
- De straten eronder ook. De achtergrondkaart wordt uit dezelfde gegevens getekend door een gratis, open dienst — daarom kunnen de straten al klaar lijken terwijl de laadpunten nog binnenkomen.
- Zoeken ook. Een plaatsnaam intypen vraagt OpenStreetMap waar dat is.
- En wat jij toevoegt gaat terug. Log in met een gratis OpenStreetMap-account en wat je toevoegt komt op jouw naam in de openbare kaart te staan, permanent. Niet in een kluis van ons.
Twee kleinere dingen waar we stil blij mee zijn. Als een laadpunt in ongeveer zes maanden door niemand bevestigd is, houdt de app op te beweren dat het betrouwbaar is en biedt in plaats daarvan een Bevestig-knop aan — één tik die alle anderen vertelt dat het er nog staat. En is er iets mis maar weet je niet hoe je het oplost, dan kun je een berichtje achterlaten dat plaatselijke mappers uitzoeken. Zonder account.
Wat diezelfde kaart nog doet #
Dit is het leuke van open data. De kaart waaraan je net bijdroeg, drijft dingen aan die niets met e-bikes te maken hebben:
- Fietsnavigatie. OsmAnd, Organic Maps en Komoot routeren er allemaal op — en voor de fiets is het echt beter dan commerciële kaarten, omdat vrijwilligers de moeite nemen om fietspaden, hekjes en grindpaden te karteren die auto-eerst-data overslaat.
- Pokémon GO. De wereld waar je in dat spel doorheen loopt, is OpenStreetMap. Net als de kaarten in een lange lijst apps die je nooit zou raden.
- Rolstoeltoegang. Apps als Wheelmap laten zien waar je daadwerkelijk binnen kunt komen, omdat iemand bedacht dat op te schrijven.
- Noodhulp. Na aardbevingen en overstromingen trekken vrijwilligers wegen en gebouwen over van satellietbeelden en hebben reddingsteams binnen dagen een bruikbare kaart. Dat gebeurt al sinds Haïti in 2010.
- Waar jij nieuwsgierig naar bent. Elke drinkfontein in je stad. Elk bankje met uitzicht. Elke bakker die op zondag open is. Je mag het vragen, en het antwoord is gratis.
Wil je meer bijdragen dan laadpunten? StreetComplete is de vriendelijkste opstap: het maakt van karteren kleine vragen die je onderweg beantwoordt. Staat deze prullenbak er nog? Waar is dit pad van gemaakt?
Waarom dit uitmaakt voor zo’n kleine app #
Denchargi is een sideproject. Iets waar jij op leunt overleeft hem, of hij overleeft iets waar jij op leunt — hoe dan ook zijn de laadpunten die jij toevoegt daar niet de gijzelaar van. Zou deze app vannacht verdwijnen, dan staat elk punt dat er via ons in kwam er morgen nog, in elke andere app die op dezelfde gegevens bouwt.
Dat is geen noodplan. Dat is het idee. Een privélijst van laadlocaties is iets om te bewaken; een open lijst is gedeelde grond, en die wordt beter elke keer dat iemand hem goed gebruikt.
Dus kom je langs een laadpunt dat niet op de kaart staat: voeg het toe. Gebruik je er een die de app onbevestigd noemt: bevestig het. En verbeter meteen de naam van het café ernaast — niemand houdt je tegen.
Veel laadplezier. 🚲⚡